วันพุธที่ผ่านมา

posted on 17 Oct 2014 23:21 by twenties-year-old
สวัสดีนะจ๊ะ ยินดีต้อนรับใบเฟิร์นตอนอายุ 26 ปี (เริ่มมีผมหงอกแล้วด้วย)
เรื่องที่ผ่านมา ก็ให้มันผ่านไป เข้มแข็งขึ้นเนอะ เก่งมากเก่งมาก
มีไม่กี่เรื่อง ที่เรายังคงแน่วแน่และมั่นคงที่จะทำต่อไป
จวบจนปีนี้ ความตั้งใจยังไม่สั่นคลอนเลยสักนิด
 
มันอาจจะเป็นเรื่องเล็กๆบนโลกใบนี้ เป็นเพียงเสี้ยวหนึ่งของจักรวาล
ไม่ได้สลักสำคัญ ไม่ได้เป็นที่จดจำของใครต่อใคร ไม่มีใครรับรู้
มีเพียงคนเดียวที่รับรู้ คือ ตัวเรา ที่ยังอยากจะให้โลกนี้มีแต่รอยยิ้ม
พ่อกับแม่เคยพูดว่า ปิดทองหลังพระเยอะไปก็ไม่ดีนะลูก มาปิดหน้าพระบ้าง
เราบอกว่า หนูไม่สนหรอกว่าใครจะเห็นหรือไม่เห็น
ขอแค่หนูได้ช่วยคนอื่นแม้เราเองจะลำบากเล็กน้อยก็ไม่เป็นปัญหา
หนูเกิดมาโชคดีมากแล้ว แบ่งความโชคดีให้คนอื่นเยอะๆได้จ้ะ
 
-------------------------------------------------------------------------------------
----------------------------------------------------------------
------------------------------------------------
 
วันพุธที่ผ่านมา 15 ตุลาคม 2557 ...
ตื่นมารับลมหนาวแต่เช้าเหมือนเดิม เสียงโมบายจากแม่ดังกรุ๊งกริ๊งพอคลายเหงา
ทำธุระส่วนตัวเอื่อยๆ เพราะวันนี้ไม่มีคนไข้ แต่ต้องไปคณะ ไปเคลียร์ชาร์ตต่างๆ
พอทำอะไรต่อมิอะไรเสร็จแล้ว ก็เดินลงมาด้านล่างแผนก cleft ใกล้คณะแพทย์
 
เปิดประตูกำลังจะเดินกลับลานจอดรถ เจอผู้ป่วย 4-5 คนทำหน้างงๆ
เรายิ้มให้ ป้าคนนึงก็ถามเราว่า แผนก อะไรสักอย่าง อยู่ที่ไหน
เราเลยขอกระดาษส่งตัวมาดู (เขียนไรวะ อ่านไม่ออก ฮ่าๆๆ)
เอาก็เอา ป้าคะบริเวณนี้คณะทันตะแล้วค่ะ หนูว่าน่าจะมาผิดที่แล้ว
งั้นเดี๋ยวหนูพาไปถามพี่พยาบาลแล้วกันนะคะ
 
กลุ่มป้าๆลุงๆ (น่าจะมาด้วยกัน) แกดีใจมาก "ช่วยหน่อยนะหนู"
ไอ้เราก็ไม่รู้จักหรอก แผนกที่ว่า เดินคลำทางเอา อาศัยเที่ยวบ่อย
งกๆเงิ่นๆกับพี่พยาบาลอีก กว่าจะได้ ก็หน้าแตกไปหลายรอบ
สุดท้ายก็หาเจอ ความจริงเรื่องไม่ได้ใหญ่โตอะไรเลย
 
แต่กลุ่มป้าๆลุงๆขอบใจเรายกใหญ่ อีกทั้งรอยยิ้มเอื้อเอ็นดูที่ได้รับ
มันไม่ใช่เรื่องใหญ่โตที่น่าภูมิใจอะไรขนาดนั้น แต่เราดีใจ
 
ดีใจที่เราได้ช่วยเหลือและไม่นิ่งดูดายความทุกข์ของคนอื่น
สิ่งที่เราขออยู่เสมอ คือ ขอให้จิตใจเราอ่อนโยนต่อสรรพสิ่ง
เคยคิดว่าทำมันหายไป แต่สุดท้าย ก็ยังอยู่ในหัวใจดวงนี้
 
เราดีใจที่ดวงตาเรายังมองเห็นสิ่งต่างๆที่สวยงาม
ยังมองเห็นความรัก ความจริงใจ แม้เราเคยได้เจอกับสิ่งตรงข้าม
ขอบคุณทุกคน ทุกสิ่งรอบกายที่คอยประคับประคอง
 
เรายังมั่นคงและแน่วแน่ เราจะเป็นหมอที่ดี ช่วยเหลืออย่างเต็มที่
แม้จะพบอุปสรรค แม้จะพบสิ่งที่ทำให้ไขว้เขวในการทำความดี
 
แต่เราจะไม่ย่อท้อ จริงๆนะ เราเกิดมาโชคดีมากๆแล้ว
เราจะแบ่งมันและจะส่งต่อไปให้แก่คนอื่น เยอะๆเลย :)
 
 
 
ป.ล. ตายละ เขียนบล็อกอย่างกับเขียนไดอารี่ 
เอาน่า เดี๋ยวครั้งหน้ามาเขียนใหม่นะจ๊ะ
เวลคัมโฮม ใบเฟิร์น ณ 26 ขวบ (ยังใสๆนะ) คิคิ
 
 

มัลลิกา

Comment

Comment:

Tweet

big smile big smile

#4 By บ้านชาวนา on 2014-10-21 08:47

:) ชีวิตมันก็อะไรแบบนี้แหละนะ
 
ค่อยๆ ใช้เวลาต่อเติมทีละหน่อยๆ
@goinganywhere เกือบ 26 แล้วพี่ อีกนิดเดียวเลยเหมาว่ายี่สิบหก ฮ่าๆๆ ก่อนจะมาเป็นแบบนี้ ก็ล้มลุกคลุกคลานพอสมควรค่ะ 

#2 By Messarin on 2014-10-18 09:52

เฟิร์น 26 แล้วหรอออออออออ
:3 แฮ่ ♡

กำลังใช้ชีวิตเป็นทันตะแพทย์เต็มตัวแล้วสินะ
ได้อยู่กับการช่วยเหลือผู้ป่วย
สลับกับออกเดินทางเติมเต็มตัวเอง เป็นแบบอย่างชีวิตที่ดีนะว่าไหม

Hot! Hot! Hot!