I'm here on the way I must be.

posted on 31 Aug 2013 21:33 by twenties-year-old
อย่างแรก อาจจะต้องแก้ไขที่ตัวของฉันเองเสียก่อน มิใช่ใครอื่น สุดท้าย พ่อแค่อยากจะเป็นคนแรกที่มีส่วนในการตัดสินใจของฉัน ฉันคงคิดว่า ฉันโตพอที่จะตัดสินใจอะไรได้แล้ว จนลืมคิดไปว่า ยังมีคนในครอบครัวที่ห่วงใยฉันเสมอมา ฉันอาจจะคิดง่ายไปสักหน่อย แต่เอาเถอะ การตัดสินใจของฉันนั้น ไม่มีใครเห็นด้วยเสมอ บอกว่าอินดี้บ้างหละ เที่ยวแบบแปลกประหลาดบ้างหละ บางครั้งนะ ฉันก็แอบเบื่อกับการที่คนใกล้ชิดไม่เคยเข้าใจฉันในจุดนี้สักที เพราะถ้าเข้าใจ ฉันจะไม่มีวันแอบเที่ยวโดยเด็ดขาด การตัดสินใจของฉันทำให้พ่อแม่ร้องไห้ครั้งแล้วครั้งเล่า เป็นห่วงฉันแบบขาดสติ จนพูดคำที่ทำร้ายจิตใจฉันออกมาอย่างง่ายดาย ฉันเจ็บปวดเมื่อคิดถึงวันนั้น วันที่ฉันพยายามชี้แจงไปได้แค่เพียงประโยค ความเงียบคือการโต้ตอบของฉันอีกครั้ง แต่ครั้งนี้ พอพ่อหยุด ฉันขึ้นไปนั่งสมาธิและไหว้พระ ความรัก มันรัดทุกคนจนเจ็บปวดไปหมด ฉันไม่เคยโกรธพ่อสักนิด ฉันเข้าใจท่านเสมอว่าท่านห่วงแค่ไหน แม้ความห่วงของท่านจะมาในรูปแบบน้ำตาของฉัน วันนั้นฉันโดนว่า 'ลูกเลว' ฉันเป็นลูกเลวเสียแล้วหรือ ฉันได้แต่สงสัยทุกสิ่งที่ฉันทำมา ฉันทำงานทุกอย่างในบ้าน และดูแลยาย ไม่เคยได้หยุดหย่อน ตื่นก่อน นอนทีหลัง เก็บทุกอย่างในบ้านให้เรียบร้อย ทำความสะอาด ทำกับข้าวจนแทบหมดแรงทุกวัน ฉันไม่เคยบ่น ไม่เคยปริปากว่าฉันเหนื่อยแค่ไหน ฉันอดทนเสมอกับเรื่องแบบนี้ แต่ทำไมฉันต้องแอบร้องไห้ แต่ทำไมฉันต้องอ่อนไหวกับคำว่าลูกเลว ฉันควรจะลืมมันไปเสียที และทำให้คนรอบตัวสบายใจ ฉันสบายดี ฉันไม่ได้เจ็บปวดอะไรกับสิ่งที่ผ่านมา แล้วฉันมานั่งเขียนบล็อกทำไม ทั้งที่ควรจะพักผ่อน ฮ่าๆๆ ฉันไม่เคยลืมหรอก แต่สิ่งที่ท่านทำให้ฉันมันมากมายกว่าคำบ้าๆพวกนั้น บ้านของฉันยินดีต้อนรับฉันเสมอ ปกป้องคุ้มครองในวันที่ฉันอ่อนล้า มีดอกแก้ว มีท้องฟ้า ภูเขา ดวงดาวยามค่ำคืน มีพระจันทร์ มีมวลหมู่หมาแมวที่รอฉันทุกเช้าเย็น มีหนังสือมากมายที่ฉันรัก และมีความทรงจำในทุกวันวาร ฉันแค่เข้ามาน้อยใจมั้ง แค่จะออกไปเดินทางบ้าง ฉันยังโดนเละเสียขนาดนี้ แต่คุณเข้าใจไหม ถ้าฉันไม่ออกไปจากกรงทรงที่เลี้ยงฉันอย่างกับไข่ในหิน แล้วเมื่อไหร่ฉันจะเติบโต หรือว่า ชีวิตของฉันจะแค่นี้หรือ คงไม่หละค่ะ ไม่มีทาง ฉันเป็นคนดื้อเอาการอยู่ อย่าได้เป็นห่วงฉันมากนักเลย ฉันหายใจไม่ค่อยออกในอ้อมกอดที่ได้รับ ฉันต้องเรียนรู้และปรับตัวกับพ่อของตัวเองหรือนี่ ฮ่าๆๆ แต่ก็นะ คงไม่ยาก พ่อรักฉันอยู่แล้วนี่ พ่อจ๊ะพ่อจ๋า ทุกสิ่งก็จะได้มาไม่ยากเย็น แต่ เนปาล ทำไมมันยากจังงงงงงงง พ่อ!

Comment

Comment:

Tweet

เอาใจช่วยอีกแรงนะคะ surprised smile

#3 By sarum on 2013-10-04 10:21

T^T

#2 By giftou (124.120.11.54) on 2013-09-06 01:57

อยู่คนละมุม มองคนละด้าน
เอาใจช่วยครับ big smile

#1 By Krai W. on 2013-09-05 17:03